COVID-19: Enfeksiyon Riskinin Azaltılması Yakın Partner Şiddetine Dair Riski Artırabilir


Çeviri

N. van Geldera, A. Petermanb,c, A. Pottsd, M. O’Donnelle,
K. Thompsonf, N. Shahg, S. Oertelt-Prigionea,h

Çeviren: Zeynep Bayazit
Psikolog

 

SARS-CoV-2’nin neden olduğu akut solunum sıkıntısı sendromu COVID-19 pandemisi, bir bütün olarak sağlık sistemleri ve toplumlar üzerinde eşi görülmemiş bir stres meydana getirmektedir. Virüsün hedefe yönelik tedaviler veya aşı olmadan hızla yayılması ülkeleri virüse karşı en düşük düzeyden en yüksek düzeye güçlü önleyici tedbirlerle yanıt vermeye zorluyor. Aşırı durumlarda ise değişen derecelerle sınırlandırıcı karantinalar uygulanıyor.

Karantinalar enfeksiyon kontrolünün etkili bir önlemi olsa da önemli sosyal, ekonomik ve psikolojik sonuçlara yol açabilir. Sosyal mesafelenme izolasyonu büyütüp; erişilebilir ve tanıdık destek seçeneklerini sınırlarken kişisel ve toplu güvenlik açıklarını ortaya çıkarmaktadır. Çalışamamak, acil ekonomik sonuçlar yaratmakta; birçok kişiyi temel geçim kaynaklarından ve sağlık hizmetlerinden mahrum etmektedir. Psikolojik sonuçlar ise stresten, hayal kırıklığı, öfke, şiddetli depresyon ve travma sonrası stres bozukluğuna (TSSB) kadar değişebilir. Geçmiş pandemilerden alınan dersler üzerine yapılan yeni bir derleme, karantina uzunluğunun ciddi psikolojik sorunlara dair riski artırdığını göstermektedir [1]. Bir pandemi sırasında sıklıkla göz ardı edilen risk ve (pandeminin) sosyal olarak bozucu yanıtı; yakın partner şiddetinin potansiyel artışıdır [2].

Yakın partner şiddeti; önceki veya şimdiki yakın partnerler arasında meydana gelen fiziksel, cinsel, psikolojik veya ekonomik şiddet olarak tanımlanır. Erkekleri de etkilemekle birlikte yakın partner şiddeti, büyük ölçüde erkek partnerler tarafından kadınlara karşı uygulanan cinsiyete bağlı bir olgudur [3] ve dünya çapında her üç kadından biri yaşamı boyunca fiziksel ve / veya cinsel yakın partner şiddeti yaşamaktadır [4].

Tacizkâr ilişkilerde kullanılan stratejilerin çoğu, karantina sırasında uygulanan sosyal önlemlerle örtüşmektedir. Şiddet mağdurları, partnerleri tarafından fiziksel ve coğrafi izolasyonun yanı sıra sosyal (bir diğer deyişle, aile ve arkadaşlardan izole olmak), fonksiyonel izolasyona (örneğin, şiddet mağdurunun akranları ve destek sistemi var gibi görünse de güvenilir değillerdir ya da şiddet uygulayan ile iş birliği içindelerdir) maruz kaldıklarını, gözetlendiklerini ve günlük faaliyetlerinin kontrol edildiğini ifade etmektedirler [5]. Karantina boyunca kötü eğilimli bir ilişkide alınan ihtiyari önlemler hayat kurtarma konusunda büyük çapta uygulanabilir. Daha fazla maruziyetle eşleştirilmiş izolasyon, psikolojik ve ekonomik stres faktörleri olumsuz başa çıkma mekanizmalarındaki potansiyel artışların yanı sıra (örneğin, aşırı alkol tüketimi) eşi görülmemiş bir yakın partner şiddeti dalgasını tetikleyebilir. Avustralya, Brezilya, Çin ve Amerika Birleşik Devletleri’nden gelen yakın tarihli raporlar, karantinalara bağlı olarak yakın partner şiddetinde artış olduğunu göstermektedir [2]. Bütün dünya diğer ülkelerdeki benzer etkilere hazırlıklı olmalıdır.

Karantinalar insanları SARS-CoV2 enfeksiyonundan korurken yakın partner şiddeti artışlarına karşı derhal harekete geçmek gerekir.

Karantina sırasında doktorların ve diğer sağlık çalışanlarının yakın partner şiddeti riskinin artması konusundaki farkındalığını artırın ve güvenli bir şekilde bilgi ve sevk hizmeti sunmalarını sağlayın. Hekimler ve diğer sağlık çalışanları, şiddet belirtilerini ve risk altındaki bireyleri tanımak, hayatta kalanların güvenliğini, mahremiyetini ve seçimini korumak amacıyla en iyi uygulamaları izleyerek onlarla iletişim kurmak için eğitilmelidir [6, 7]. Yakın partner şiddeti veya cinsel saldırıya maruz kalan kadınların değerlendirilmesi için kullanılan değerlendirme formları, COVID-19 için kurulmuş birimler, klinikler ve topluluk taramalarında personele sunulmalıdır. İlk müdahale edenlerin artan risk ve müdahale seçenekleri hakkında bilgilendirilmesi gerekir. Bir salgın sırasında ağır hastalara ve yakın partner şiddetine maruz kalmış artan sayıda hastaya bakım vermeleri için ilk müdahale edenlere kendi travmatik deneyimleriyle başa çıkmada yeterli destek sunulmalıdır.

Karantina sırasında artan yakın partner şiddeti riski ve destek hizmetlerine nasıl güvenli bir şekilde erişileceği konusunda halkın farkındalığını ve anlayışını artırın.

Karantina sınırlasa da bireyler aileleri, arkadaşları, iş arkadaşları ve tanıdıkları ile temaslarını sürdürecektir. Sağlıkla ilgili olmayan bağlantılar yakın partner şiddeti için birincil ve en kılcal algılama sistemini temsil eder. Kamu medyasının, toplumu duyarlı hâle getirmek için konunun farkındalığını artırması ve en iyi uygulamaları paylaşması gerekmektedir. Bunlar, seyirci yaklaşımları destekleyici ifadeler sunmayı ve eğer izin verilmişse hayatta kalanlar adına yardıma erişmeyi içerir. Medya, yardım hatları ve çevrimiçi / SMS kanalları dahil yakın partner şiddetiyle mücadele hizmetlerinde bağlantılar sağlamalıdır. Hem resmi hem de resmi olmayan sosyal ağlar, yakın partner şiddeti durumunda izolasyonu azaltmaya ve destek sağlamaya yardımcı olabilir [8]. Sosyal medya, bir eşleştirme sisteminin ve acil durum bağlantılarının sürdürülmesine yardımcı olabilir. Sosyal mesafelenme zamanlarında, internet tabanlı yardım platformları etkin bir biçimde geleneksel yüz yüze desteğin yerini alabilir. Şiddet uygulayanlar telefon ve internet kullanımını izleyebileceğinden, internet tabanlı yardım platformlarının sayfadan hızlı bir şekilde çıkmak ve tarama geçmişini temizlemek için güvenlik mekanizmaları olmalıdır.

Karantina boyunca sosyal koruma, barınaklar ve aile üyelerine travma merkezli destek dâhil olmak üzere koruma ihtiyaçları için fon ve hizmet ulaşılabilirliğini sağlayın.

Sosyal ve ekonomik güvensizlik, yardım arayan savunmasız bireyler için önemli engellerdir. Örneğin, okulların kapanması nedeniyle sosyal güvenlik ağlarının eksikliği, çocukların yakın partner şiddetine maruz kalma oranını arttırabilir, kısa vadede ve daha sonra yetişkinlikte zararlı sonuçlar doğurabilir. Sosyal güvenlik ağlarının (örneğin, ücretli hastalık izni, sağlık sigortasına erişim) korunması, istismar içeren bir ilişkiyi bırakmak veya bu şiddetten kurtulmak için gereken bağımsızlığın temin edilmesi konusunda büyük önem taşımaktadır. Hayatta kalanları destekleyen kuruluşlar ve sığınma evleri gibi destek sağlayan kurumların karantinalar devam ederken de kullanılabilir olması gerekir ve sınırlama / karantina önlemleri sona erdikten sonra da eksiksiz hizmet vermeye hazır olmalılardır [9].

Karantina, izolasyon ve bunlarla ilgili sosyal, duygusal ve ekonomik stres faktörleri yakın partner şiddeti riskini artırır. Partner şiddeti, çoğu toplumda, göreceli istikrar dönemlerinde bile, politik önceliği düşük olan, genellikle ‘özel’ bir konu olarak kabul edilen bir tabudur. Yakın partner şiddeti ve diğer kişilerarası şiddet biçimleri konusunda farkındalık yaratmak ve hızlıca harekete geçme konusunda etkili bir şekilde kampanya yapmazsak bireyler, aileler ve toplum üzerindeki zararlı sonuçları onlarca yıl devam edecektir.

Kaynaklar

[1] Brooks SK, Webster RK, Smith LE, Woodland L, Wessely S, Greenberg N, et al. The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence. Lancet 2020; 395: 912–20.

[2] Peterman A, Potts A, O’Donnell M, Thompson K, Shah N, Oertelt-Prigione S, et al. Pandemics and violence against women and children. Center Global Dev Work Paper 528, 2020.

[3] Fulu E, Jewkes R, Roselli T, Garcia-Moreno G, on behalf of the UN Multi-country Cross-sectional Study on Men and Violence research team. Prevalence of and factors associated with male perpetration of intimate partner violence: findings from the UN multi-country cross-sectional study on men and violence in Asia and the Pacific. Lancet Glob Health 2013; 1: e187–207.

[4] Devries KM, Mak JY, Garcia-Moreno C, Petzold M, Child JC, Falder G, et al. Global health. The global prevalence of intimate partner violence against women. Science 2013; 340: 1527–8.

[5] Hagan, Raghavan, Doychak. Functional isolation: understanding isolation in trafficking survivors. Sex Abuse 2019(Nov 28). doi: 10.1177/1079063219889059.

[6] World Health Organization. Health care for women subjected to intimate partner violence or sexual violence: a clinical handbook. WHO; 2014. Online at: https://bit.ly/2DZdgmj

[7] World Health Organization. Strengthening health systems to respond to women subjected to intimate partner violence or sexual violence: a manual for health managers. WHO; 2017.

[8] Zapor H, Wolford-Clevenger C, Johnson DM. The association between social support and stages of change in survivors of intimate partner violence. J Interpers Violence 2015; 33(7): 1051–70.

[9] Selvaratnam T. Where can domestic violence victims turn during Covid-19? New York Times; 2020, March 23. Accessed at: https://nyti.ms/39aY9S5

Yazının orijinal adı: COVID-19: Reducing the risk of infection might increase the risk of intimate partner violence.

Yazının alındığı internet sitesi: https://doi.org/10.1016/j.eclinm.2020.100348

Toplumsal Cinsiyet ve COVID-19 çalışma grubu adına,

a Radboud Üniversitesi Tıp Merkezi, Radboud Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Temel ve Toplumsal Bakım Bölümü, Nijmegen, Hollanda
b Kamu Politikaları Bölümü, North Carolina Üniversitesi, Chapel Hill, ABD
c Sosyal ve Ekonomik Politika Birimi, UNICEF Araştırma Ofisi — Innocenti, Floransa, İtalya
d George Washington Üniversitesi, Küresel Kadın Enstitüsü, Washington, DC, ABD
e Küresel Kalkınma Merkezi, Washington, DC, ABD
f Bağımsız Danışman, NJ, ABD
g Amerika Birleşik Devletleri Uluslararası Kalkınma Ajansı, Washington, DC, ABD
h Hukuk ve Adli Tıp Enstitüsü, Charité — Universitatsmedizin, Berlin, Almanya

Comments are closed.